განადირება

1. სანადიროდ წასვლა.
   „ავთანდილ გადინადირა ქედი მაღალი ტყიანი“. (ხალხური) „ჩვენც რო გავინადიროთ, არა დაშავდება რა!“
2. ნადირივით მოქცევა, განდგომა.
   „განადირდა, ნახე როგო წვერი მოუშვია, ახლოც არავის იკარამს“. „სულმთლად განადირდა, სახში აღარ შემოდის“.
3. ქორწილის მეორე დღეს მექორწილენი ნეფე-დედოფალით გარეთ გამოდიოდნენ, თავზე ქათმებს გადააფრენდნენ, დედოფლის მაყრები იჭერდნენ და ხანჯლი გაქნევით წააცლიდნენ თავს. იმართებოდა ცეკვა-თამაში... ამას ერქვა ქორწილის განადირება.
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.