გაუგონარი

1. ამბავი უცხო, უცნაური, ისეთი, როგორიც არ სმენილა.
    

   „გაუგონარი საქმე მოხდა, ისრეთი, რო მამა-პაპიდან არავის სმენია“.

2. ვინც არ გაუგონებს, არ დაუჯერებს, თავნება.
    

   „გაუგონარი ბავშვია, არაფერ მიჯერამს“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.