გაქვავება

1. fig.
   ჭირში გამაგრება.
    

   „იმ უბედურებაში გავქვავდი, არავის ჩემ ჭირ არ ვეუბნებოდი“.

2. მეტისმეტი სიძუნწის გამოჩენა.
    

   „ისრე გაქვავდა, ერთი ცხვარიც ვერ გამოიმეტა ჩემთვინ“.

   See also: ქვად ქცევა
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.