გაღავება

1. რაიმეს გაღიავება, გაშლა.
    

   „თავმოდგმული ძირი ქარს გაეღავებინა, ხელმევერეთ მოუდგი, რო წყალი არ ჩავიდეს!“ „კარ-მიდამო გაღავებული მაქ, წავიდე არავინ მოვიდეს!“

   See also: ძირი
2. ამბის გაქვეყნება, სახალხოდ გახდენა.
    

   „ჰოდა, ეს ამბავიც მაგამ გააღავა, ქვეყანას მოსდო“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.