(ცომის, მიწის) გაფუება.
- „მოიცა შვილო, გაღვივდეს ცომი და გამოგიცხომ“. „მიწა ისეა გაღვივებული რო ბუმბულივით არი, ეხლა’ნა მოხნა აი“.
Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.