გაწკეპილი

1. იარაღი (თოხი, ბარი) პირგამახული, თავწვრილი (ბარული, პალო), წვერწამახული, თოკი (ვთქვათ მახათში გასაყრელად), ულვაში წვეროწვრილად შეგრეხილი.
    

   „გაწკეპილი ბარულა ადვილად ჩადის მიწაში“. „თოკს წვერო კარქა უნა გაუწკიპო, რო მახათში გაეყაროს“.

2. გამწკრივებული.
    

   „ერთი ნახო, იმ ბილიკზე რაგო გაწკეპილან ცხენები“. „იქ რო თხებია გაწკეპილი, ჩვენები არიან?!“

3. გაწვრილებული.
    

   „ისრე გაწკეპილი მუცელი აქ, რო სულ არ ეტყობა“. „წელწვრილი, გაწკეპილი გოგოა“.

4. სამოსში გამოწყობილი.
    

   „ახალ ტანთში ისრე გაწკეპილი გამამეცხადა, რო ვეღარ ვიცანი“.

   See also: გამოწკეპვა
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.