გახასება

1. ალერსით გახუმრება.
    

   „ისრე სიყვარულით გავეხასე“. „ეგ როგორი გახასებაა, თუ ბავშვ რამე აწყინე“.

   See also: წყენა, ხასობა
2. გამკვრივებული რაიმეს (ფისი, ყველი) გალღობისას წელადად გახდენა.
    

   „ყველ წყლიან ტაფაში რო ჩადემ და ცოტა გაათბომ, მაშინათვე გახასებას დაიწყამს“. „ჩეჩილ რო ვაკეთემდით, ცეცხლზე შედგმულ ტაფაში გავახასამდით ყველ, მერე ამოვიღემდით და გავწელამდით, რო შეცივდებოდა, ისრევ შევათბომდით, კიდე გავწელამდით, ასრე ვაკეთამდით იმ დახვეულ ჩეჩილ ყველ“.

   See also: ხასი ყველი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.