სართი

1. ვაჭრობაში (რაიმეს რომ ცვლიან) დანამატი.
    

   „ხარი ხარზე გადაცვალა, ორი ცხვარიც სართად მისცა.“

2. ლითონის (თუჯი, ფოლადი), ხის სიმყიფე, ადვილად მსხვრევადობა.
    

   „წყალი რო მისცა მჭედელმა ამ ცულს, სართი მოუვიდა, როგორც კი როკზე მამიხვდა, მაშინათვე პირი ამოემტვრა.“

3. თავსართი.
   ადამიანი, ცხენი: ფიცხი, თავდაუჭერელი.
    

   „ძიენ სართი კაცია, რამეს ეტყვი თუ არა, მაშინათვე ბრაზდება.“

   See also: გულსართი, თავსართი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.