დალანდვა

1. ლანდად შემჩნევა, თვალის მოკვრა.
    

   „ისრე დავლანდე, აქ სადღაც იყო მგონი“.

2. სამოსისათვის გამოჭრილი ნაჭრის შორი-შორ გაკერვა დასამაგრებლად, რომ შეკერვის დროს არ გაიწ-გამოიწიოს. ლანდის გავლება.
    

   „ნაჭერ რო გამოვჭრით ტანთისთვინ, ჯერ დავლანდამთ, რო არ გაიწ-გამოიწიოს, წორათ დადგეს, მერე მაშინაზე შევკერამთ“.

   See also: ლანდი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.