ნაკლულა, ნაკრულა

1. არა სავსე ჭურჭელი, რომ აკლია.
    

   „ეს ბოთლი ნაკლულაა, მევერე მამეცი, იქნებ სამსე იყვეს“.

2. ადამიანი არასრულყოფილი, უვარგისი.
3. მეტსახელი.
   See also: დანაკრულება, დანაკლულება
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.