როხი

1. ადამიანი მსხვილი, ტანსრული, თითქოს ტლანქიც.
    

   „როხი კაცია, იმ სიგრძე და სიგანეა, რო კარებში არ შემოეტევა.“

2. საუბარი, ლაპარაკი ცოტა ხმამაღალი, ცოტა უხეში.
   See also: დაროხვა
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.