თავსაბური, თავსაბურავი

1. თავსახური, თავსახურავი, თავზე დასახური: ჭურჭლის თავსახური.
    

   „ქვაბის თავსაბური მამაწოდე“.

2. ადამიანის ქუდი, თავშალი.
    

   „ამ ბავშვ თავსაბური არ აქ, რატო არ დახურამ, არ შესცივა?“

   See also: დასაბური
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.