ყორუღი

1. დაცვა, ყურის გდება, მფარველობის გაწევა. ყორუღომს – პატრონომს, იცავს.
    

   „მაგას ისრეთი ყორუღი ჰყამს, რო ვერავინ ვერაფერ დაუშავამს.“

   See also: უყორუღა, ყორუხჩი
2. ადგილი: სათიბი, ნათესი, სადაც საქონელი საძოვრად არ შეიშვება.
    

   „ეს ალაგი ყორუღია, საქონელ ვინ შეგაშვემინამს.“

   See also: დაყორუღვა
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.