ხიმინჯი

1. ბიჯგი, საყრდენად შეყენებული რამ.
    

   „ე კედელი რო გენგრევა, ხიმინჯი ვერ შეუყენე, რო არ გადმოინგრეს?!“

   See also: დახიმინჯება
2. ზაკვა, ბოროტება, ხიფათის მოწყობა.
    

   „ეგ ისრეთი ავი კაცია, რო რა ვიცი, რას გიხიმინჯამს“.

   „ჰო, მაგამ უხიმინჯა და თავათაც გადაიყოლა“.

   See also: ხენჯიანი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.