ერთი ჯერი

1. ერთხელ, ერთგზის.
    

   „ერთი ჯერი ვიყავი იმასთან, ერთი ჯერ ისიც იყო ჩემთან“.

2. ერთგზისი: საჭმელის, ძილის, საქმეში მოხმარების.
    

   „ვის ყანასაც ხნამდნენ გუთნით, ერთი ჯერი მაინც უნდა ეჭმია“. „ერთი ჯერი გამოვიძინე“. „მაგისი ერთი ჯერი ყანაში მუშაობა მმართემს“.

   See also: ერთი პირი, ჯერი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.