 |
 | |
ზიარათი
Turk.
სალოცავი ეკლესია თუ საჯვარე, სადაც საღმთოობას იხდიდნენ (საღმთოს ჰკლამდნენ) ქართველი მაჰმადიანები. დიდი სალოცავი იყო ვარძია, მაგრამ მას ზიარათს არ ეძახდნენ. ვანიქვაბს – კი ეძახდნენ.
„სოფელ თოკში ეკლესია ჰქონდათ, მას არ ეძახდნენ ზიარათს, ხრამის ფერდობზე კი ეკლესიაა, თაღჩამოქცეული, იმას ზიარათს ეძახოდნენ და აბაშიძეები (მაჰმადიანები) იქ ყოველწლიურად საღმრთოს ჰკლამდნენ“.
„სოფელ თოკში ეკლესია ჰქონდათ, მას არ ეძახდნენ ზიარათს, ხრამის ფერდობზე კი ეკლესიაა, თაღჩამოქცეული, იმას ზიარათს ეძახოდნენ და აბაშიძეები (მაჰმადიანები) იქ ყოველწლიურად საღმრთოს ჰკლამდნენ“.
Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |