თავსუბუქი

1. ურემი უკანა მხარეზე რომ მეტი აქვს დადებული ვიდრე წინა მახრეს, ამიტომ ადვილად შეიძლება დაბოლოვდეს.
2. თავმძიმე
   ადამიანი მჩატე ჭკუის, სიტყვის მალე ამყოლი.
    

   „თავსუბუქი კაცი სადმე თავს შეაფშვნიტამს“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.