ნაალი (ნაჰალი)

1. სახურავისათვის ქვეშ გადებული.
2. ლეიბი, დოშაკი, მატრაცი. „ერთი ნაჰალი, ერთიც დაგლეჯილი მუთაქა“ (რ. ერისთ., „თეატრი“, 1889 წ., № 8). „ზღვის ბალახით გატენილ ნაალს ხელი შეახო“ (ნ. ავალ., თარგ. „თავადის ქალი“, გვ. 73). „ერთი ნაჰალი თავისი შემკობილობით“ (მზითვის სია).
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.