ამბობენ: უწყინრად, ჩემთვის ნაინად მოვდიოდი და ამ დროს კი... და სხვა, ვითომ ფიქრში გართულიო, მივდიოდი და სხვა. მე ჩემთვის ნაინანად მივდიოდი, ე.ი. არხეინად, ჩაფიქრებული.
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.