ბედოვლათი, მფლანგველი. „შენც, შენც, დოვლათყუშ შენმა თავის მზემ დააკელი!“ (გ. ბაშინჯ. „ახირებული მასპინძელი“, „სახ. საქმე“, 1920 წ; N 1009).
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.