დოშლუღი

1. პერანგის ან ახალუხის გულისპირი. ხშირად კიტოები ისეთ პერანგს იკერავენ, თუ შეგიმჩნევიათ, რომ გულისპირი სხვა ნაჭრისაა... ამბობენ კიდევ: დოშლუღიანი ახალუხიო, ე. ი. Двух-бортный ახალუხიო. „ტანზე იცვამდა შავს პრუნელის დოშლუღიანს ახალუხს“ (მელან; „ბნელო“, 1891 წ; გვ. 118).
2. ახალუხის გულისპირი ორპირად შესაკვრელი, ღილებით ჩამწკრივებული; საკუთრივ: საგულე, სამკერდული.
3. სწორი ახსნა იხ. ა. ცაგარ. ლექსიკონი (ჩემი) დანარჩენი გაუქმებულია (ბოჰემისაც). „დიდი ხანი არ გაივლის (გ. წერეთ.), დოინჯს შემოიყრის, ქუდს შეიკეცავს, ჩითმერდინსაც ყელზე დოშლუღად გადაიგდებს“ („კვალი“, 1897 წ; N 7, გვ. 329). ამ სიტყვებში დოშლუღი თავის ალაგას არ არის ნახმარი. „ჩითის პერანგზე ეცვა სხვა წითელ – გულისპირიანი პერანგი დოშლუღის მაგივრად (ც. მგალ. I, გვ. 137). „იმისი პატივისცემული ღიპი ქიშმერის დოშლუღში იყო გამოკვართული“ ( „ივ“. 1888 წ; N 79; ფრანსუა კოპეს მოთხ. „საგანგებო სადილი“, თარგ. გრ. ყიფშ.).
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.