თავზეხელაღებული. „ვუი, ქა, რას სჩადის ეს ლაპუსტაწი?“ (ბ. ჯორჯ., „რას ვეძებდი და რა ვიპოვე“), „ცისკ.“, 1865 წ., სექტ., გვ. 35). „მაგის გიჟი ლაპუსტაწი ძმა დილა – საღამოს ცოლს თავში უტყაპუნებს.“ („მოამბე“, 1898 წ., № IV, გვ. 30). იხ. „ჯერ დაიხოწნენ, მერე იქორწილეს“ (რ. ერისთ.). „ვერა ჰხედამთ ამ ლაპუსტაწს რაებს ამბობს?“ (რ. ერისთ., „თეატრი“, 1889 წ., № 13, გვ. 15). „ეხლა სულ სხვა დროა, ხალხი გაირყვნა, გალუპუსტაკდა“ („ივ.“, 1892 წ. № 253).
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
to main page 
top of page