ლუყურტი

1. დუნე, მოშვებული ადამიანი, უსიამოვნო.
2. უმი ხორცი.
3. უგემური წყალი.
4. ცუდი, უგემური.
    

   „(მიხეილმა ტბარზანი დალია. – როგორია? – რაღაც ლუყურტი გემო აქვს“).

   „ერთი ყური უგდეთ იაკობ სვიმონიძეს, მუზიკალურ კრიტიკოსს... დარდაკოვის სიმღერას ლუყურტად და უგემურად აქებს“

   (სპ. ჩიტორელიძე – მ. ზ. ყიფიანი, „ივ.,“1889 წ., N88).

   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.