
	ლექსიკონები Top 10 Feedback Login ქალაქური ლექსიკონი

ფაფუკი

მეტად რბილი, ჩვილი.

„არავითარ წინააღმდეგობას არ მიწევდა ეს ფაფუკი კაცი“, „ნიკაპს ქვემოთ ფაფუკი ღაბაბი“ (კ. გამს. „ვერცხლის ბეჭედი“, „მანათ.“, 1947 წ., № 6, გვ. 14, 20).
„მატად მწვანე ხეებს გაშლილი ტოტები დამძიმებიათ ბამბასავით ფაფუკი თოვლით“ („კომ.“, 1953 წ., № 283, 1 დეკ.).

Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.