ამბობენ: ფერი – ფური აღარა აქვს სახეზეო.
ფერფურიანი – ქალს, რომ ლოყის თავი მოწითალო აქვს, ამბობენ, ფერფურიანი ქალიაო.
- „ლაშა ადგილზე გაქვავდა, ფერი – ფური წაუვიდა“ (გრ. აბაშ., „ლაშარელა“, გვ. 271).
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.