
	ლექსიკონები Top 10 Feedback Login ქალაქური ლექსიკონი

ხახალი

მრგვ. საცერივით მოწნული, წნელისაგან ან რკინისაგან (ყურძნის, ხილის ჩასაწყობი).

„ახლად მოკრეფილი ალუბალი ხახალით იდგა სკამის ბოლოს (ცისკ., 1872 წ., № 1, გვ. 55).
„მე ვიყიდი ხახალივით განიერ შლიაპასა“ (ს. მგალ. „ფასკ.“, 1908 წ., № 3).

Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.