სიტყვის მასალაა. როცა ტყუილში გამოიჭერენ: ხოხოროს, დიახ! – ეტყვიან ხოლმე.
- იგი ნახმარი აქვს გრ. ორბ.-ს თავის კერძო წერილებში (ტ. I., გვ. 84). „იცით, ბიძას მე გამოჩენილი სწავლული ვგონივარ... ხოხოროს, დიაღ“ (გ. ბაშინჯ., „სახ. საქმე“, 1899 წ., №6).
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.