გერგილი

შნო, მარიფათი. „ამგვარათ, კ. მესხი უფრო გერგილიანათ უძღვება საქმეს“ (შ. დად., „სახსოვრად ქართ. თეატრ. 50 წლ. დღესასწაულისა“, 1900 წ. ალ. არაშიძის გამოც., გვ. 17). გერგილიანი - შნოიანი. „არც ლამაზი იყო, არც მარჯვე და გერგილიანი“ (ნ. ავალ. თარგ. „თავადის ქალი“, გვ. 314).