აიბუა

1. აიჩემა, დაიბრიყვა.
2. მასხრად აიგდო. „გრ. რჩეულოვმა შეუბრალებლად და ცემა-ტყეპით გადმორეკა საწყალი ფლორენციის მცხოვრებნი გრემის ქალაქსი. ხალხს რომ არ აებუებინათ, მაშინვე ქართული ტანისამოსი ჩააცვა“ („ცისკ“., 1861 წ., N III, გვ. 432).
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.