ბაყალი

1. მეხილე, მწვანილეულობით მოვაჭრე. ლიხს იქითელები „ბაყალს“ ხშირად ასე ხმარობენ „მებაყლე“ - რაც სრულიად დამახინჯებაა ამ სიტყვის სწორი წარმოებისა (როგორც არ შეიძლება „ყასაბი“ „მეყასბედ“ითქვას). პროფ. გ. ნათ. ბაყალს ასე განმარტავს: Бакал-бакалейчик, торговецсушоными фруктами и вообще сладостами и закусками (გ. ნათ. „სტარი ტიფ“., 1929 წ., გვ.53). ბაყალი - შეიძლება „Бакалейиый“ -ს უახლოვდებოდეს, მაგრამ სულ სხვადასხვა მოვაჭრენი არიან ბაყლები და „Бакалейиый“ - ები. არ ვარგა, როცა ამბობენ მებაყლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ სთქვა - მეყასბე, მემხატვრე, მეპოტე, მეარტისტე, მემიკიტნე და სხვ. ამიტომ არ ვარგა გ. ქიქოძის თქმა: „საღამოს კი იგივე ცერემონია უნდა გავიმეოროთ მებაყლის კარებთან“(„ღმერთებს სწყურიათ“, 1939 წ., გვ. 107).
2. „Купите фрукт, бакалейчик рад“ (პოლონსკის ლექსი მიძღვნილი ტფილისიდან პუშკინის ძმისადმი). და არა „საბაყლო“ („დროშა“, №13, 1929 წ., თ.მ-ს წერილში „ჩეხოვის გარდაცვალებიდან 25 წლის შესრულების გამო“). „ამ ჩვენს ზურგიელს კი არა ჰგვანდა, რომელსაც ჩვენზე ასაღებდნენ ქ. მირღოროდის ბაყლის დუქანში“ (ნ. გოგოლი - გ. ჩიქოვ., „კრებ“., 1871 წ., № III, გვ. 7). 3. ხილით მოვაჭრე.
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.