ბაშუსტა

1. . ბატონი ბრძანდები. „ბედი თავს დაჰყეფს: „ბაშუსტა“! (ვაჟა, ტ. IV, გვ. 299). „აბდუშაჰილმა მორჩილების ნიშნად შუბლზე მიიდვა ხელი და მოახსენა „ბაშუსტაო“! (აკაკი, „ბაში-აჩუკი“, 1913 წ., გვ. 61). „სამასი კაცი? ბაშუსტა! არ მოგეჩვენოს არაკადა“ (პ. იაშ. „სალიტ. გაზ“. 1933 წ., № 16). „ივანიკა: ისემც კარგი დაგემართა. იმისთანა კრიმანჭულს შემოვძახებ, რომ სულ ბულბულებს ჩამოვაფრენ ზეციდან. გოჯასპირ: ბაშუსტა, ივანიკა! („კვალი“, 1893 წ., № 49, გვ. 15). „ნუვინ ახლებს ხელს რუსთველის ენას, - ბაშუსტა“! (ი. მეუნ., „ივ“., 1886 წ., 174). „ - მითხარ, სული ნუ დამალევინე! - თუ დედაშენთან წამიყვან ამაღამ - ბაშუსტა“! (დ. მაჩხ., „ივ“., 1890 წ., № 170). „ - კიდევ კახელი, ხევსური, იმერელი, გურული, ქიზიყელი და სხვანიგანა? ბაშუსტა“! (ილია, ტ. I>
2. ბ ა შ უ ს ტ ა! დიდი სიამოვნებით! თანახმა ვარ! „ბაშუსტა, კაბაც შენი ჭირის სანაცვლო იყოს“ (ილიას ლიესა „მაჭანკალი“).
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.