თია

ავადმყოფობაა ერთგვარი. გაუქარვებელი კორძი. გამიგონია დედაკაცებისაგან: „უი ქის, ნეტავი ჩემს თიებს რაღა!“... მე მგონი მთებიდან. იხ. „ხანუმა“, გვ.19 (ჩემი გამოც.). „უი, შენს თიებსა“ (წყევლა). „შენ თიასა დიაღ, საკუთარი ოთახი გნებავს!“ („მოამბე“, 1896 წ., N (1, გვ. 59).