ალაბალუხი

1. კარგი და წითელი დოში, პტყელი და განიერია. „კაკულა იღებს დოშის ნაჭერს, მოთალს, მწვანილს, ლავაშებს: „შახე ამ ალაბალუხსა და! ესეც მწვანილი, ესეც ლავაშები, ესეც მოთალი“ („პეპო“, გ. სუნდ. 1880 წ., გვ. 24)
2. თევზია წითელხალებიანი. ალ-წიფელი, ბალიხ-თევზი: ფორელი, კალმახი, იშხანი, რუსულადაც გამოდის ალის-ბალის - Балык. (ა. ცაგარ, ჩემი გამოც. ლექსიკონი). „ჭიპრუას დუქანში შეყრილან ბევრი ბიჭები: მეც შეველ პატარა ზაკუსკა, პატარა ალაბულახი, აქ თელაველ სისუას წითელი ღვინის ჭაშნიკები და გაჩაღდა ქეიფი“ (ა. ცაგარ., „არუთინას თავგადასავალი“, „ზანგი“, ჩშივ, გვ. 40).
3. საკუთრივ ღვთის თევზი, ზურგიელი, სალათი, დოში.
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.