ბიაბრო

გაბიაბურება (რ. ერისთ. „ჯერ დაიხოცნენ“...). ამ სიტყვას ნ. ნიკოლაძეც ხმარობს თავის მოგონებებში. „ ეხლა კი მოვესწარით ცენზურის გაბიაბრუებას („ახალი კავკასიონი“, 1925 წ., № 1-2 გვ. 105). „რატუ არ ცოლად შეირთო, ბიაბროდ რისთვის გახადა“? (ბაჩ., გვ. 456). „ფარჩა მოეპარაო და ავად გაბეაბრუებულიყო“ („ვარინკას ვეჩერი“, გვ. 110 და 116).