ორომტრიალი (ორონტრიალი)

(ა) აყალმაყალი, დგანდგარი. „მოსდიოდათ ჩხუბი და იყო ერთი წივილ-კივილი, ორონტრიალი“ („მოამბე“, 1896 წ., N 1, გვ. 48); „ერთი ომი და ორონტრიალი გადაიხადა თავის ქალის გულისათვის“ (იქვე, გვ. 58); არა დ. ჩ.-ს.