ბრანგული

1. უზრდელი.
2. ბრანგვი. „ეს საუცხოვო ქალი მიუგდო ბრანგავს კაცსა“ (ლ. აედაზ., 1836 წ., გვ. 217).
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.