ინჩხაბარე

წმინდა სომხური სიტყვაა და ნიშნავს „რა ამბავია“. ამ სათაურით(„Инчхабаре“) „კავკაზში“ 1850წლებში ფელეტონებიც იბეჭდებოდა. „ცისკარშიც“ გვხვდებოდა ეს სიტყვა ვინაიდან ეს სიტყვა ქართულ ლიტერატურაშიაც იპარებ, ენის არგოს გამოსაკვლევად – ეს სიტყვა შემოვიტანეთ ჩვენს ლექსიკონში. აი, როგორ არის „ცისკარში“ ნახმარი: „იმ დროს მეც მივედი... ყური იმათკენ მქონდა. ინჩხაბარე რომ გავიგონე. მაშინვე ვთქვი, უთუოდ ესენი ახალს ანბავს რასმე მეტყვიან–მეთქი, რადგან ინჩხაბარე ისეთი რაღაცა ძალის პატრონი არის–მეთქი, რომ: კაცს უნებლიეთ ათქმევინებს, როგორც საიდუმლო და დაფარული საქმე იყოს–მეთქი. მართლა, რომ ინჩხაბარესავით საიდუმლო არ სცხოვრობს ქვეყანაზე“ („ცისკ.“, 1863 წ., №IV-V გვ.605).