კაკნატელა

1. ცხვრის ძვალი. საზოგადოდ თხელ რამეს კაკნატელას ეძახიან.
2. ხრტილი.
   See also: საკნატუნებელი
3. ანუ კაკნატი. „ცხვირი თუმცა დიდი არა ჰქონდა, მაგრამ მთელი კაკნატის ნაწილი დაჯარჯვლებული ჰქონდა“ (მელან. „ბნელო“, 1891 წ., გვ. 12) „კაკნატელა ცხვირი აქვს“ – „რა არის გუდა ლეღვი? პირველად მოსხმული კაკრა რომ დამწიფდება, იმას უწოდებენ გუდა ლეღვს“.
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.