კოპები

1. შუბლის ნაოჭების, წარბსა და წარბს შუა შეკუმშვა უსიამოვნების ნიშნად (წარმოებული კოპ–იდან). „თუ იმასა ჰქონდა შეკრული კოპები, არც მე ვიყავ ამაზე ნაკლებ შუბლშეკრული“ („ახალგაზრდა ქალის რვეულიდან“, თარგ. ეკ მესხისა, „მოამბე“, 1897 წ., გვ. 107).
2. რომ დაეცემა და კორძი ამოუვა. კოპებშეკრული – (ტომ სოიერის თავგადასავალი“, გვ. III, 1935 წ.).
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.