კოწიაწი

1. მკვდარივით რომ მოდის. „როცა ჰხედავ პირუტყვებს, მომავალს ფეხმძიმედ და კოწიაწით“ – (ს. მგალ. 1, გვ. 53). „რძით დამაძღარო ხბორები ფუნდუკით და კოწიაწით გარბიან–გამორბიან და მიათრევენ გოგებს“ (ს. მგალ. 1, გვ. 91). „ბურთი ტრიალ–ტრიალით და კოწიაწით გაფრინდებოდა ჰაერში“ (ნ. ლომ. 1. „გიგო ღრუბელაშვილი“, თავი I). „ბოლი კოწიაწით წავიდა მაღლა ჰაერში“ („მოამბე“, 1895 წ. № XI, გვ. 45). „ღვინოდალეულნი მომკალნი კოწიაწით და ნამგლის ტრიალით გაქანდებოდნენ მოსამკალად („მოამბე“, 1898 2. №IV, გვ. 36).
2. გლეჯა–ფლეთა. ერთს რომ ხელში რამე ეჭიროს და მეორე ცდილობდეს გამოტაცებას; მიწევ–მოწევა. „კოწიაწში ჩოხა დამაგლიჯეს“.
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.