კუპაჭია

1. პატარა, დამრგვალებული ადამიანი, გამონასკვული.
2. პატარა უშნო. „ძმაო მიხეილ, მოდი ამაღამ მიუსხდეთ კნიაზ გიორგის და მოვრჩეთ ჩვენი კუპაჭია ბანკების საქმეს“ (წერ. მიხ. თუმანიშვილისადმი, უცნობი). „ჩემ გასართობად დავიწყე ტანცაობა და ორჯერ კადრილი ვიტანციე ასე მგონია, ჩემს გასართობადო, გამოჩნდა ერთი კუპაჭია ქალი, რომელიც სუყველას მივარდებოდა ხოლმე, ეტანციებოდა, მაგრამ სწორე ვთქვა, იმის ტანციობა სწორედ რომ კალიას ხტომა იყო (გ. თუმან., კერძო წერილიდან მაჩვენა ა. გაბუნიამ).
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.