მარლა (მე დავარქვი ასე. სქელი ლეჩაქი მაქვს სადღაც დაბეჭდილი ი.გრ.). ამ ჯალაშით რძეს სწურავენ. „პირზედ რვაკეცი ჯალაშა (დაბეჭდილია შეეცდომით – ჭალაშა. ი. გრ.). ჰქონდა გადაფარებული“ (შ. არაგვ., „გიული“, „მოამბე“, 1900 წ., №9). შ. არაგვ. მიერ ასეა განმარტებული ჯალაშა: „სქელი ლეჩაქი, რომელსაც გასაწურავად ხმარობენ“ (იქვე). „...თავზე სუფთა, დაკერებული, დაკონკილი თეთრი ჯალაშის ლეჩაქი მოიხვია“ (ეკ. გაბ., „თინას ლეკური“)
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.