ჯილა

1. ტყვიაჩასხმული კოჭი (ვეგა), რომელსაც ბალღები მწკრივად დასხმულ კოჭებს ან კაკლებს ესვრიან. ხშირად კოჭს უკანა მხრიდან ამოფუღრავენ, შიგ ტყვიას ჩაასხამენ, რომ დამძიმდეს და კაკლები გაიტანოს.
2. წყლისგან გამოჭმული ადგილი ნაპირზე („დედა ენა“).
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.