რუზღი

ბედი, ყისმათი, იღბალი, აჯალი წერა. „და ვერც თავის ბედსა და რუზლს დაჯერებასა იქს“ (ალ. ბარამ., „ნარკვევები ქართული ლიტერატურის ისტორიიდან“, 1932 წ., სახელგ., გვ.307). რუზღ–მდღევარს იტყვიან (იქვე). ხვედრი – (რუზღიანი, იღბლიანი). „საათნოვა“, გვ.7).