უმძრახი (უნძრახი)

1. უბარი, გაბუტვა, ხმის არგაცემა.“ჯაფარიძე მომიგზავნა, თვით უმძრახობა დამიწყო“ (გ. დვანიძის - ავტობიოგრაფიიდან ხელთნაწერი მაჩვენა ბიქტ. შავლაძემ).
2. ხმის გაუცემელა. თუ მდინარიდან უმძრახად წყალს ამოიტან - თავის ტკივილი გაგივლის.
3. ახალ წელს იციან ხოლმე. წყალს ისე ადრიან მოიტანენ, რომ მომტანი არავის არ უნდა დაელაპარაკოს. „ყიყლიყო არ უნდა მესმოდეს ,ისე მოვზიდო „უნძრახი“(„ივ“, 1893 წ., № 3)
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.