გაუსხლტა, გაეპარა, მისხლიკუდა: გამეპარა, დამეთესა. „პარმენს ეგონა, რომ სალომე თავის თავს დაასახელებდა სატრფოდ, მაგრამ ქალმა უსხლიკუდა, რითაც ვაჟის გულს ნაღვერდალი დააყარა და დაუთუთქა“ (ს. მგალ.,1,გვ.168). „იცის ფრინველთ ძლიერს ძერას ვერას უზამს მარტო მელა, თუ სხვა გზით არ უსხლიკუდა და არავინ მოიშველა“ (შ. მღვ. „მოამბე“, 1898 წ., № VI, გვ. 69).
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.