უღიმღამო

„ადამიანს ეჩოთირება უმოქმედობის და უღიმღამობის უსაფუძვლო გამართლება („მწყემსი“, 1895წ., № 12; იხ. მარიჯანის ლექსიც). „ბუბა დაღვრემილი, უღიმღამო და მძინარა იყო“ (მარიჯან - კ.ჩუკოვსკის „მზიანა“, 1936 წ., გვ.22).