აპწკა

1. ძარღვია შუბლთან. ლაშლაშა და ყბედ, უსირცხვილო ადამიანზე ამბობენ: ვა, ყბები ერბოთი აქვს მოქონილი, რამდენს ლაპარაკობს, ან რა აპწკა გაწყვეტიაო, ე. ი. ნასკვი, ძაფი გასწყდომია, რომ აღარ ჩერდება და ლაქლაქებს დაუსვენებლივო.
2. აპკა. „ის აპკაგაწყვეტილი ნათელა ვნახო! („პეპო“, 17), ე. ი. უნამუსო, უსირცხვილო ნათელაო („ნათელა“ მაჭანკლის სახელია).
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.