ყამჩა (ყამჩი)

1. ქალთა მოსართავი იარაღი, თავზედ შემოსაკრავი, თვალითა და მარგალიტიტ მოოჭვილი (საბა-ყანჩი).
2. იალქანი. პატარძლებს ჩიხტზე უკეთებენ მოოჭვილ თავსახურავს თამარ დედოფალივით.
3. ნიკაპქვეშ რამდენიმე წყება მარგალიტის ფარრუული, კავებქვეშ ამოდებული და თხემზედ ლეჩაქქვეშ შეკრული ( „ყამჩა - იგივე საყბეური ყანჩა“, შდრ. „ივ,“ 1904 წ., № 103).
4. მათრახი.
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.