მარაქა

1. ლაშქრის დგომა. იხ. „ნამუსის“ ლექსიკონი და ჩემი „ძველი თფილისი“, გვ. 244.
2. საჯარო კამათი, ორთა შორის პაექრობა სიმღერით და ლექსით; თაქარლამა; ხალხის შეკრება, შეჯგუფება; აქედან: აშუღების მიერ საჯაროთ გამართული შეჯიბრება. „მარაქა შეჰკრა“ - კამათში გამოიწვია; „მარაქაში გაერია“ - ხალხში გაერია.
3. აშუღთა შებმა, გაჯიბრება, გაშაირება სიმღერით.
4. ქალთა საზოგადოება.
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.